Swoją przygodę z bohaterkami powieści Katarzyny Michalak
rozpoczęłam od "Poczekajki". Było to kilka lat temu, ale pamiętam że
przeczytanie książki zajęło mi jeden wieczór i pozostawiło po sobie spory
niedosyt, bo jest to faktycznie książka na jeden wieczór. Powieść ta
przenosi nas na wschodnie rubieże Polski, gdzie można znaleźć jeszcze ciszę,
spokój i wiarę w magię i siłę ziół. Książka reklamowana jest jako połączenie
„Ani z Zielonego Wzgórza” i „Wszystkie zwierzęta duże i małe”, jednak
porównanie to jest znacznie na wyrost. Jeżeli chodzi o analogie do powieści
L.M. Montgomery, to raczej „Błękitny zamek” i to w dużym uproszczeniu.
Porównując do drugiego dzieła- no faktycznie bohaterka jest weterynarzem i
zdarza się jej zarówno odbierać poród u krowy, leczyć koty, jak zajmować się
zwierzętami w zoo.
Kolejną powieścią, przeczytaną zaraz po "Poczekajce" był
"Zachcianek", będący kontynuacją tej pierwszej. Towarzyszymy
młodej pani weterynarz – Patrycji w jej zmaganiu z losem, magią i dzikimi
zwierzętami. Okazuje się, że to co miało być spełnieniem marzeń młodej kobiety,
wcale nie jest tak do końca cudowne, białe okazuje się jakby szare, a czarne,
jakby bielsze. Zawikłana intryga, zabawni bohaterowie, odrobina magii – tak
najkrócej można scharakteryzować tę powieść.
Czyta się szybko i lekko, i prawdę powiedziawszy, chyba
nawet lepiej niż pierwszą część. Może dlatego, że chociaż bohaterowie są
już nam znani, to autorka diametralnie zmienia ich nastawienie , pokazuje drugą
stronę ich natury.
Jeżeli kogoś nie zniechęciła , a wciągnęła „Poczekajka”, to
„Zachcianek” przeczyta jednym tchem.
Ostatnio zaś wpadły mi w ręce dwie kolejne pozycje z bogatej
listy książek tej poczytnej autorki. "Wiśniowy Dworek" nie odbiega
poziomem od wyżej wymienionych powieści. To także lekka powieść na jeden
wieczór. Tym razem fabuła jest jednak dosyć zagmatwana, a bohaterowie chwilami
nieprzekonujący. Poznajemy losy trojga bohaterów- bliźniąt rozdzielonych po
porodzie. Spotykają się po latach dzięki wyrafinowanej intrydze jedynego
mężczyzny w tym trio- informatyka- geniusza, który mści się na ludziach za
swoje nieszczęśliwe dzieciństwo.
Po przeczytaniu "Wiśniowego Dworku" zastanawiam
się, czy jeszcze mam ochotę na niesamowicie reklamowanego "Mistrza".
Strach się bać, dokąd tym razem zawiodła pisarkę jej nieposkromiona
wyobraźnia.
