Magnolie zakwitną nocą - recenzja książki

 „Magnolie zakwitną nocą” to niezwykle dojrzała i świetnie skonstruowana powieść, która zachwyca zarówno językową precyzją, jak i głębią przekazu. Autorka posługuje się pięknym, plastycznym obrazowaniem, z wyraźną świadomością tego, co pragnie przekazać czytelnikowi.

Baśniowy obraz Korei końca XVI wieku

Akcja powieści rozgrywa się w Korei pod koniec XVI wieku, w czasach, gdy stary porządek powoli odchodzi w cień, a bogowie starzeją się i tracą swoje wpływy. W społeczeństwie dominuje męska przewaga, która spycha kobiety do ról służebnych. Mimo to, bohaterki nie poddają się narzuconym ograniczeniom. W obliczu zagrożenia, to właśnie kobiety wykazują się umiejętnością adaptacji, walczą o siebie i z determinacją przetrwają.

Kobiety jako zbiorowy bohater

W powieści nie występuje jedna główna bohaterka. Zamiast tego autorka skupia się na zbiorowości kobiecej, którą tworzą postaci pochodzące z różnych warstw społecznych. W czasach pokoju ich losy najprawdopodobniej nigdy by się nie przecięły, jednak wojna rządzi się swoimi prawami. Ludzie, którzy w innych okolicznościach nawet by na siebie nie spojrzeli, teraz są od siebie wzajemnie zależni. W jednej posiadłości skupia się życie arystokratek, kurtyzan, wieśniaczek, szamanki, a nawet ukrytej bogini, która pozostaje niewidoczna dla postronnych — bo bogowie wciąż trwają i wysłuchują kobiecych modlitw, choć nie zawsze właściwie je rozumieją. Bohaterki otrzymują to, o co proszą, lecz nie zawsze w taki sposób, jak się tego spodziewały. Choć są pod opieką bóstw, nie chroni ich to przed bólem i poniżaniem. Sposób ukazania ingerencji bogów w losy ludzi jest szczególnie intrygujący.

Język i struktura powieści

Powieść napisana jest pięknym, nieco poetyckim językiem. Każdy rozdział nosi nazwę rośliny, która w symboliczny sposób nawiązuje do sytuacji lub konkretnej bohaterki. Codzienne życie koreańskich kobiet pod japońską okupacją zostało przedstawione w sposób wiarygodny i pozbawiony upiększeń. Czytelnik obserwuje żmudne wysiłki bohaterek, by przetrwać, chronić rodzinę oraz tych, którzy są dla nich ważni.

Poświęcenie, siła i niezłomność

Dla wyższego dobra bohaterki są gotowe poświęcić własną godność, często głodują, ulegają najeźdźcy, by potem doświadczać przemocy i poniżenia ze strony własnych rodzin. Ich los jest smutny, lecz w tym poświęceniu kryje się ogrom bohaterstwa, siły i niezłomności. Najważniejsze staje się przetrwanie dziecka, przyjaciela, męża — to wartość wyższa niż własna cześć czy godność.

Kultura Wschodu pozostaje dla Europejczyków wciąż egzotyczna. O ile o Japonii pisze się często, Korea dopiero niedawno zaczęła wzbudzać czytelnicze zainteresowanie. Powieść „Magnolie zakwitną nocą” pokazuje, że koreański świat jest niezwykle barwny i wart poznania.

Podsumowanie

Powieść „Magnolie zakwitną nocą” jest przykładem literatury, która w sposób wyrafinowany i głęboki ukazuje losy kobiet w trudnych czasach, ich siłę, poświęcenie oraz nieprzemijającą obecność bogów. To książka, która zasługuje na uwagę czytelników.

Współpraca recenzencka z Wydawnictwem „Lepsze światy”.