Książki kucharskie wydawnictwa Publikat

 

Moją relację z gotowaniem można określić niczym status związku na fb: to skomplikowane.

Nie lubię gotować, ale jak już wyjmę produkty i garnki, to zaczyna się magia.

Ostatni dostałam nowe źródło inspiracji kulinarnych w postaci dwóch książek kucharskich i o nich będę dziś opowiadać.

"Mickey 7" Edwarda Ashtona- recenzja powieści

  

  Edward Ashton jest uznanym autorem powieści science fiction. Zadebiutował na książką "Three Days in April". Znany jest z umiejętności tworzenia wciągających fabuł oraz złożonych postaci. Ashton posiada doktorat z biologii molekularnej, co często znajduje odzwierciedlenie w naukowych aspektach jego twórczości. Doskonale widać to w powieści  "Mickey 7". Pisarz  zabiera nas w podróż do przyszłości, gdzie klonowanie i eksploracja kosmosu stają się rzeczywistością. Główny bohater, Mickey, jest jednym z tzw. "eksploracyjnych replikantów", którego życie jest pełne nieprzewidywalnych zwrotów akcji i moralnych dylematów.

Łukasz Zarembski "Potęga światła"

 Łukasz Zarembski jest postacią nietuzinkową.  Przez lata propagował eko osadnictwo, żyjąc w kamperze. Bliskie są mu ruchy anarchistyczne. Działa społecznie w ramach inicjatyw ekologicznych i artystycznych. Prawdziwie wolny duch.

Marta Mrozińska "Jeleni Sztylet" i "Bursztynowy miecz"

 

Powieści "Jeleni sztylet” i” Bursztynowy miecz" to literacka podróż przez światy pełne magii, tajemnic i niezwykłych przygód, stworzona przez Martę Mrozińską. Powieści te, będące debiutem autorki, przyciągają uwagę czytelników swoją niepowtarzalną atmosferą i barwnymi postaciami.

"Babel. Pocałunek śmierci." - recenzja powieści Moniki Raspen

Monika Raspen to istota, która pojawiła się w moim życiu nagle i w sposób zupełnie zaskakujący. Z dnia na dzień z anonimowej fanki na Instagramie przemieniła się w szaloną pisarkę o genialnym piórze. Zawładnęła mną, zaskarbiła sobie moją sympatię i sprawiła, że z niecierpliwością czekam na każdą jej kolejną powieść.

Czytelnicze podsumowanie roku

 

Czytanie i recenzowanie książek to jedno z moich licznych hobby i w 2024 roku wysunęło się ono na plan pierwszy. Nigdy wcześniej nie przeczytałam tak wielu pozycji z wielu gatunków. Współpracowałam z wydawnictwami i pisarzami, uczestniczyłam w targach książki i spotkaniach autorskich, patronowałam tomikowi poezji i kilku powieściom. W swojej biblioteczce przygotowałam półkę na książki z autografami, bo jakoś tak nagle mi ich przybyło.

Z jednej strony czytałam dużo, z  drugiej  w moim czytelniczym życiu w 2024 nie było książki, która byłaby niekwestionowanym zwycięzcą rankingu.

Dwie świetne książki dla wegan, wegetarian i nie tylko

 

Książka kucharska to idealne połączenie tematów, które lubicie na moim blogu. A ja wpadam dziś z polecajką dwóch książek kucharskich, które idealnie wpasowują się w mój gust kulinarny.

Jakie to książki?

Jacek Piekara "Ja, inkwizytor. Miasto Słowa Bożego"

 

Wstyd się przyznać, ale jakoś nigdy dotąd nie sięgnęłam po powieść Jacka Piekary, choć jego książki co jakiś czas rzucały mi się w oczy. Wreszcie nadszedł czas na zmianę i Gdy na księgarskich półkach pojawiła się powieść „Miasto Słowa Bożego” z serii „Ja, inkwizytor” w końcu poznałam pióro pisarza.

"Lisica" Witolda Horwatha - recenzja

 

Carska Rosja, rewolucja, a potem polskie dwudziestolecie międzywojenne. Ciekawe czasy, a w nich młodziutka Hanna Lubochowska, córka inżyniera, panna wyemancypowana, zadziorna i wścibska, co swoim intelektem przewyższa niejednego policjanta. Tylko kto na początku XX w zatrudni kobietę w policji?

"Własną drogą"- recenzja patronacka

„Droga. Prowadzi mnie wstęga asfaltu, zawędrowałam na jakieś pustkowie. Od kilkudziesięciu kilometrów ani śladu człowieka”. Ten cytat z powieści Izabeli Skrzypiec Dagnan „Własną drogą” sprawił, że objęłam książkę patronatem. Zapraszam na recenzję.

"Cztery pory roku w Japonii"- recenzja

 

ó

Nick Bradley choć nie jest Japończykiem, to doskonale czuje klimat tego egzotycznego dla nas kraju. Debiutancki"Kot w Tokio" mnie zauroczył, więc z przyjemnością sięgnęłam po kolejną powieść autora. 

Rytuały miłosne i obyczaje Słowian - recenzja nowości wydawnictwa Muza

 

O kulturze Słowian niełatwo się pisze, gdyż trzeba wziąć pod uwagę, że nie ma tak naprawdę wiarygodnych źródeł na ten temat. Badacz, próbujący zebrać w całość słowiańską obyczajowość musi liczyć się z faktem, że większość tego, co obecnie nazywamy kulturą Słowian to domniemania, niektóre warte jedynie wsadzenia między bajki. Mając świadomość tego faktu, możemy sięgnąć po książę Korneli Kwajzer „Rytuały miłosne i obyczaje Słowian”.

Vanessa Możdżer „Ślad anioła”- recenzja patronacka

 

Czy wierzysz w przeznaczenie? To pytanie potrafi poróżnić nawet bliskie sobie osoby. Bo czy nasze życie składa się z przypadków, zrządzeń losu,  a może jest sumą własnych decyzji i świadomego dążenia do celu? Z jednej strony jesteśmy kowalami własnego losu, a z drugiej zdarza się, ze na swej drodze trafiamy na ludzi, którzy pojawiają się nieprzypadkowo. A może jednak tylko od nas zależy, jak wykorzystamy nadarzające się okazje?

Witold Horwath "Generał zemsty"- recenzja

 

Mam wrażenie, że ostatnio częściej sięgam po kryminały i powieści sensacyjne niż jeszcze rok temu. Związane jest to po trosze z faktem, że ze Ślubnym prowadzimy niepisaną rywalizacją na ilość przeczytanych książek, więc czytam także te pozycje, które on czyta, byśmy mogli o nich podyskutować.

W taki sposób nasz księgozbiór wzbogaci się o powieść Witolda Horwatha „Generał zemsty”.

365 rozkładów tarota. Podręcznik do codziennej praktyki

 

Tarot fascynuje mnie od lat, ale dopiero niedawno dostałam swoją pierwszą talię kart, bo trzeba Wam wiedzieć, że do tych niezwykłych, owianych tajemnicą kart trzeba dojrzeć, a wtedy zadzieje się magia.

Karty to jednak nie wszystko. Potrzeba jeszcze wiedzy i intuicji. Bez nich rozłożenie kart będzie jedynie jałowa rozrywką, a przecież nie o to chodzi.

Jak na zawołanie znalazła się w moich rękach książka, przewodnik po rozkładach kart.

Planer Książkary- drobiazg, który ułatwia życie

Książkara to jeden z tych neologizmów, który powstał w mediach społecznościowych i z powodzeniem zastępuje miłośniczkę książek. Zjawisko w sumie całkiem zrozumiałe, wszak miłośniczka książek to długa nazwa i chyba nie odzwierciedlająca do końca zjawiska manii książkowej.

Katarzyna Grzybek „Pomiędzy nami tajemnice” – mój patronat

Lubię książki dziejące się w dwóch planach czasowych. Takie, które równolegle odsłaniają przed czytelnikiem teraźniejszość i przeszłość, a dawne tajemnice wyjaśniają współczesne problemy bohaterów. Nic więc zatem dziwnego, że gdy dostałam propozycję objęcia patronatem powieści z takim wątkiem, nie wahałam się ani chwili. Przy czym powodów było więcej, ale o tym za chwilę.

Wrocławskie Targi Dobrych Książek

Książki! Dużo książek! Gdy rok temu odwiedziłam targi książek w Katowicach, wiedziałam, że podoba mi się ta forma propagowania czytelnictwa i obiecałam sobie, że częściej będę zaglądać na takie wydarzenia

Szydełkowe kawaii. 40 supersłodkich maskotek amigurumi - recenzja

 

Szydełkowanie to jedna z wielu moich pasji. Czas na daną aktywność przychodzi u mnie falowo. Wiedziona impulsem zaczynam oddawać się ulubionemu zajęciu w każdej wolnej chwili, do momentu, gdy zaangażuję się w  coś innego.

Teraz nastał czas szydełkowania. Jesień sprzyja snuciu motka i dzierganiu. A co było impulsem?

Gdy na Instagramie mignęła mi książka „Szydełkowe kawaii. 40supersłodkich maskotek amigurumi” , wiedziałam, że jeden egzemplarz musi trafić do mnie!

 

Rozwój osobisty jest tematem, którym żywo się interesuję. Kiedyś zależało mi na rozwijaniu kompetencji zawodowych, sferę duchową odpuszczałam, co zemściło się wypaleniem zawodowym i depresją. Teraz mam czas, by zająć się swoimi emocjami.

Lepiej późno niż wcale?

Moje założenie, że na rozwój duchowy przyjdzie czas później niosło za sobą pułapkę, w którą wpada wiele ludzi. Często mówimy sobie, że nie mam czasu na to, na tamto… a potem jest zdecydowanie za późno. I choć na rozwój osobisty nigdy nie jest za późno, to gdybym wcześniej sięgnęła po książki rozwojowe, może nie dopadło by mnie zniechęcenie i depresja. I może dziś uśmiechałabym się do wspomnień zawodowych, zamiast mówić: brr… nigdy więcej!

„Sekrety rozwoju osobistego” Sergio S Dorje

Po książkę sięgnęłam zachęcona tytułem, bo przecież od pewnego czasu z przyjemnością sięgam po pozycje z zakresu rozwoju duchowego. Fascynuje mnie, jak wiele można osiągnąć mając wiedzę o własnym mózgu i pułapkach, które sami na siebie zastawiamy.

„Sekrety rozwoju osobistego” to kolejna pozycja w mojej coraz większej biblioteczce. Zazwyczaj czytane przeze mnie książki dotykają jednego konkretnego zagadnienia, skupiają się na różnych technikach i metodach osiągania celów rozwojowych. W omawianej książce jest nieco inaczej. To swoisty przewodnik po różnych technikach i sposobach rozwoju. Znajdziemy tu wyjaśnienie i omówienie pojęć takich jak różne rodzaje energii,  tantra, czakry, medytacja. Autor prowadzi nas przez tajniki różnych praktyk rozwojowych, wskazując, gdzie szukać nauczycieli i wsparcia. Nie narzuca swojego zdania, lecz pozwala znaleźć własną drogę duchową, wybrać ją spośród wielu różnych możliwości. Przy czym nie skupia się jedynie na jednostce, lecz pokazuje, że często za szczęśliwym życiem stoją relacje i związki. Nie wystarczy zadbać o własny rozwój, lecz trzeba rozwijać więzi z najbliższymi osobami.

Mnie najbardziej zaciekawiły rozdziały poświęcone medytacji uważności, gdyż mindfulness interesuje mnie od dłuższego czasu i to ta technika pociąga mnie najbardziej.

"Uważność to podstawowy element różnorodnych form medytacji, który zawiera dwa składniki wzajemnie się dopełniające. Pierwszym jest utrzymywanie uwagi na bezpośrednim doswiadczeniu,natomiast drugim- utrzymywaniw postawy akceptacji wobec tego doświadczenia."

Książka „Sekrety rozwoju osobistego. Medytacja, joga, energia, seks, tantra” zaciekawi czytelników łaknących wiedzy na temat rozwoju duchowego, stanie się przewodnikiem po zawiłościach różnych  szkół, metod i technik, wyjaśni i poszerzy wiedzę z zakresu samorozwoju.

Recenzja powstała przy współpracy z autorem. 

Polecam.